تاریخچه دماسنج:
گالیله دماسنج هوا را در سال 1593 اختراع کرد. Sanctorius در سال 1612 آن را به دماسنج الکلی ارتقا داد. بریو در سال 1659 دماسنج جیوه ای را اختراع کرد. فارنهایت مقیاس فارنهایت را در سال 1714 ایجاد کرد. درجه سانتیگراد مقیاس درجه سانتیگراد را در سال 1742 پیشنهاد کرد. ظهور فناوری اندازه گیری دمای الکترونیکی و مادون قرمز در قرن بیستم. و دماسنج های هوشمند ادغام شده با الگوریتم های هوش مصنوعی در قرن بیست و یکم.
دماسنجها از ساده به هوشمند تکامل یافتهاند: دماسنجهای هوای اولیه گالیله فقط میتوانستند دما را به صورت کیفی اندازهگیری کنند، در حالی که دماسنجهای الکلی/جیوهی در قرن هفدهم اندازهگیری کمی را امکانپذیر کردند. ترموکوپل ها و دماسنج های مقاومتی محدودیت های اندازه گیری دمای شدید را در قرن نوزدهم شکستند و فناوری مادون قرمز اندازه گیری دمای غیر تماسی را در قرن بیستم ممکن کرد. دماسنجهای هوشمند مدرن، مانند سری FLUKE (به عنوان مثال، 62MAX+)، حسگرهای{10}دقیق بالا (0.1 ± درجه) و نمایشگرهای دیجیتال را ادغام میکنند که محدوده اندازهگیری 30- درجه تا 650 درجه را پوشش میدهند و آنها را برای نیازهای اندازهگیری دقیق دمای صنعتی مناسب میسازد.





